Moja podróż w świecie obrazu rozpoczęła się ponad 35 lat temu. Na długo przed aparatami cyfrowymi mój ojciec spędzał godziny w naszej łazience przekształconej w ciemnię, w delikatnym blasku czerwonej lampy. Obserwowanie, jak monochromatyczne kontury powoli wyłaniają się na białym papierze zanurzonym w wywoływaczu, było czystą alchemią.

Gdy pojawiła się technologia cyfrowa, przyjąłem ją natychmiast — choć wczesne wideo pozostawiało wiele do życzenia. To dążenie do wierności wizualnej skłoniło mnie do opanowania najbardziej zaawansowanych matryc i optyki w branży.

W szkole pojawiła się równoległa pasja: pirotechnika, wybuchowa nauka o ogniu i barwie. Później nadeszła inżynieria oprogramowania, automatyzacja i internet. Połączenie IT z pirotechniką odblokowało niezrównaną synergię: uchwycenie surowej energii ognia z matematyczną precyzją i transmisję na cały świat.

Filmowanie fajerwerków to jedna z najbardziej wymagających dziedzin kinematografii. Wymaga uwzględnienia ekstremalnej rozpiętości tonalnej, wilgotności powietrza, rozpraszania dymu, potężnego ciśnienia akustycznego i synchronizacji zapłonu z dokładnością do milisekundy. Dziś tę drogę wznosi sztuczna inteligencja — od inteligentnego skalowania po zautomatyzowane pipeline'y opakowań 3D.